Birlikteliğin içindeki uzaklık
Evin kapısını açtığınızda herkes kendi odasına çekiliyor ve konuşmalar yalnızca yapılacak işlerle sınırlı kalıyorsa, kalabalığın içinde yalnız hissedebilirsiniz. Diğerleri ise aynı evi paylaşmanın yeterli bir yakınlık olduğunu düşünüyor olabilir.
Birbirinizden haberdar olmak bütün ayrıntıları bilmek anlamına gelmez. Aile üyelerinin yalnız kalma hakkı ile bağ kurma ihtiyacı birlikte düşünülebilir. Siz gününüzün nasıl geçtiğinin sorulmasını isterken başka biri sessizce yan yana oturmayı daha rahat bulabilir. Yakınlığın tek bir doğru biçimi olmayabilir. Bu süreçte Ankara aile terapisi ile ilgili temel bilgileri okumanız da faydalı olabilir.
Küçük bir temas seçmek
Herkesin katılabileceği kısa bir ortak zaman önerebilirsiniz. Bunun mecburi bir duygu paylaşımına dönüşmemesi, çekingen üyelerin de rahat etmesini sağlayabilir. Bir içeceği birlikte hazırlamak veya günün küçük bir olayını anlatmak yeterli olabilir. İsteksizliğin nedenini dinlemek, katılımı zorlamaktan daha açıklayıcıdır.
Ankara’da aile yaşamınızı düşünürken şu soruya kendi örneklerinizle yanıt arayabilirsiniz: Birlikte olduğunuz hangi kısa anlarda kendinizi daha rahat ve daha az denetlenmiş hissediyorsunuz?
Yakınlığın farklı biçimlerini tanımak
Yeni bir temas biçimini denerken ilk akşamın sıcak geçmesini şart koşmayabilirsiniz. Uzun süredir az konuşulan evlerde sessizlik hemen çözülmeyebilir.
İlk denemeden sonra konuşmaların süresinden çok, kendiliğinden başlayan küçük paylaşımları gözleyebilirsiniz. Bu denemeyi değerlendirirken her aile üyesinin aynı ölçüde konuşmasını yakınlığın tek ölçüsü kabul etmeyebilirsiniz.